szymichowski.eu BLOG

Pokaże jak w bardzo prosty sposób można skonfigurować system Windows Server 2008 jako serwer DHCP do małej sieci domowej lub firmowej.

DHCP (ang. Dynamic Host Configuration Protocol – protokół dynamicznego konfigurowania węzłów) – protokół komunikacyjny umożliwiający komputerom uzyskanie od serwera danych konfiguracyjnych, np. adresu IP hosta, adresu IP bramy sieciowej, adresu serwera DNS, maski podsieci. Mało przydatne jeżeli mamy w domu/firmie 1 lub 2 komputery ale przy większej ilość to dobre rozwiązanie ze względu na brak konieczności wpisywania adresu IP na każdym komputerze klienckim z osobna.

Na początek zaczynamy od instalacji odpowiednich ról serwera. Jak ktoś nie wie jak to zrobić odsyłam do poprzednich artykułów o Win Server 2008 na tej stronie, opisujących instalacje Ulepszeń.

Instalujemy następujące role:

Dodajemy role Network Policy and Access Services oraz DHCP Server. Instalacja RRAS będzie przydatna jeżeli wraz z serwerem DHCP zechcemy mieć na serwerze router. Poradnik jak to zrobić niedługo będzie na stronie. Po zakończonej instalacji restartujemy komputer.

Najpierw zaczniemy od końca czyli konfiguracja serwera DHCP. Abu uruchomić przystawkę zarządzania serwerem DHCP. START->Narzędzia Administracyjne (Administrative Tools)->DHCP

Otworzyło się takie okno:

Jak widać na liście serwerów obsługujących usługę DHCP w sieci jest tylko serwer lokalny. W moim wypadku jest to Server01. Tworzymy nowy zakres adresów, który będzie przydzielany dla komputerów w wybranej sieci. Interfejsem sieciowym odpowiedzialnym za przydzielanie adresów wewnątrz sieci będzie ten, którego adres IP podsieci będzie należał do jednego z adresów w puli wybranego zakresu. Przykładowo w serwerze są zainstalowane 2 karty sieciowe A i B, adres IP karty A to 192.168.0.1 zaś karty B to 192.168.1.1. Tworzymy pulę adresów od 192.168.0.10 do 192.168.0.20. Ta pula będzie obsługiwana wyłącznie przez kartę A bo jest w sieci 192.168.0.0. Karta B będzie „wysyłać” dane DHCP tylko w sieci 192.168.1.0.

Klikamy PPM na na nazwę serwera. Na liście pojawią się dwie wersje protokołu IP – V4 i V6. V6 nas nie interesuje klikamy PPM na IPv4 i wybieramy Nowy Zakres (New Scope).

Wybieramy nazwę dla zakresu i opis – obie opcje będą widoczne tylko dla nas.

Ustawiamy zakres adresów IP. Opcja pierwsza „Start IP Address” określa pierwszy adres z zakresu. Opcja druga „End IP Address” określa ostatni adres z zakresu. Opcja trzecia i czwarta określają maskę podsieci, która w tym wypadku może być określona ilością bitów (w tym wypadku 8+8 czyli 16) oraz dziesiętnie 255.255.0.0.

Ustalamy długość czasu na jaką ma być uzyskana dzierżawa dla przydzielonego adresu czyli jak długo adres będzie przypisany do danego klienta. Po wygaśnięciu dzierżawy klient jest rozłączany i przydzielany jest nowy adres IP jeżeli poprzedni jest zajęty.

Wybieramy opcję dodatkowej konfiguracji zakresu.

Dodajemy adres bramy domyślnej czyli komputera udostępniającego internet lub po prostu adres routera. W moim wypadku to 192.168.0.1.

Dodajemy odpowiednie adresy serwerów DNS. Bez tego wpisu na komputerach klienckich nie będzie dostępu do Internetu. Możemy wybrać dowolne adresy DNS, ja wybrałem OpenDNS 208.67.222.222, 208.67.220.220.

Ustawienia serwerów WINS omijamy.

Aktywujemy przygotowany zakres adresów i kończymy prace kreatora.

Od tej pory zakres adresów już może zostać przydzielany. Aby sprawdzić działanie wystarczy podłączyć komputer kliencki do interfejsu A (192.168.0.1).

W każdej chwili można zmienić ustawienia danego zakresu poprzez wybieranie odpowiednich opcji z drzewa:

Address Pool to wybrana przez nas pula adresów.
Address Leases pokazuje aktualnie podpiętych klientów, których można beztrosko odłączać od sieci
Reservations to rezerwacja wybranego adresu IP z puli tylko dla jednego numeru MAC interfejsu sieciowego (klienta)
Scope Options to wybrane opcje zakresu takie jak serwer DNS, Router i wiele innych.